Yaşam Ekmeği Olan, Sonuna Dek İzlenmeye Değer O

Bugün okuyacağın bölüm: Yuhanna 6. Kutsal Kitap'ı açmadan önce, bu yazıyla kısaca hazırlan.

Arka plan

Birkaç gün önce (17. gün) beş ekmek mucizesini ve İsa'nın suyun üzerinde yürüdüğünü üç İncil'den okumuştuk. Bugünkü bölüm aynı olayların devamı — ama bu kez sadece Yuhanna'nın anlattığı şekliyle. Kalabalık, teknenin gittiğini ama İsa'nın içinde olmadığını fark edince, Celile Gölü'nün karşı kıyısındaki Kefarnahum'a kadar O'nu arar. İsa onların asıl niyetini ortaya koyar: "Size doğrusunu söyleyeyim, doğaüstü belirtiler gördüğünüz için değil, ekmeklerden yiyip doyduğunuz için beni arıyorsunuz" (Yuhanna 6:26). Ve şöyle öğütler: "Geçici yiyecek için değil, sonsuz yaşam boyunca kalıcı yiyecek için çalışın" (Yuhanna 6:27).

Kalabalık "Tanrı'nın istediği işleri yapmak için ne yapmalıyız?" diye sorunca, İsa beklenmedik şekilde kısa bir yanıt verir: "Tanrı'nın işi O'nun gönderdiği kişiye iman etmenizdir" (Yuhanna 6:29). Bir işler listesi değil, tek bir iman. Onlar yine bir belirti isteyip çöldeki manı hatırlatırlar — Musa'nın yaptığı gibi gökten ekmek istiyorlardır. İsa, manı verenin de Musa değil Tanrı olduğunu belirttikten sonra kendini açıklar: "Yaşam ekmeği Ben'im. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiçbir zaman susamaz" (Yuhanna 6:35). Bu, Yuhanna İncili'nde İsa'nın kendini "Ben ...'im" diyerek tanıttığı yedi sözden ilkidir.

Buradan itibaren söz giderek ağırlaşır. İsa dört kez art arda şöyle der: "İnsanoğlu'nun bedenini yiyip kanını içmedikçe, sizde yaşam olmaz. Bedenimi yiyenin, kanımı içenin sonsuz yaşamı vardır ve ben onu son günde dirilteceğim" (Yuhanna 6:53-54). Yahudiler için bu, kabullenmesi hiç kolay olmayan bir sözdü. Sonunda İsa'nın öğrencilerinden birçoğu "Bu söz çok çetin, kim kabul edebilir?" (Yuhanna 6:60) der ve artık O'nunla dolaşmaz olur (Yuhanna 6:66). İsa Onikiler'e sorar: "Siz de mi ayrılmak istiyorsunuz?" Simun Petrus şu yanıtı verir: "Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir. İman ediyor ve biliyoruz ki, sen Tanrı'nın Kutsalı'sın" (Yuhanna 6:68-69).

Okurken şuna dikkat et

"Yaşam ekmeği Ben'im" (Yuhanna 6:35) sözüne dikkat et. Daha önce İsa'nın "Korkmayın, benim!" (Yuhanna 6:20) dediğini görmüştün (17. gün); bugünkü "Ben ...'im" ifadesi de Tanrı'nın Musa'ya kendini tanıttığı o sözü (Çıkış 3:14) yansıtır. Bundan sonra İsa "Dünyanın ışığı Ben'im", "İyi çoban Ben'im" gibi sözlerle devam edecek — bugün bunun başlangıcı.

Manla yapılan karşılaştırmaya da dikkat et. Birkaç gün önce beş ekmek mucizesinde manla bağlantıyı zaten görmüştün (17. gün); bugün İsa bu anlamı bizzat açıklıyor: çöldeki manı yiyenler sonunda öldüler, ama yaşam ekmeği olan İsa'ya iman eden sonsuza dek yaşar (Yuhanna 6:49-51, 58). Tanrı'nın verdiği hep aynı, ama bu kez o ekmek insan olup geldi.

Bir dakika duralım.

"Bedenimi yiyin, kanımı için" sözü (Yuhanna 6:53-56) ilk duyduğunda şaşırtıcı gelir. Yahudiler de öyle duydu — çünkü Kutsal Yasa kan içmeyi kesinlikle yasaklıyordu (Levililer 17:10-14). Ama İsa'nın burada kastettiği, gerçek anlamda bir insanın bedenini yemek değildir. Kendi bedenini ekmeğe, kanını içeceğe benzetmesinin amacı, insanın en derin ihtiyacı olan ruhsal gıdayı işaret etmektir — İsa'nın çarmıhta vereceği hayatın tamamını almak, O'na iman ederek O'nunla bir olmaktır. Nitekim "Bedenimi yiyenin, kanımı içenin sonsuz yaşamı vardır" (Yuhanna 6:54) sözü, daha önceki "Oğul'u gören ve O'na iman eden herkesin sonsuz yaşama kavuşmasıdır" (Yuhanna 6:40) sözüyle aynı yeri işaret eder. İsa kendisi de sonradan bunu açıkça söyler: "Yaşam veren Ruh'tur. Beden bir yarar sağlamaz" (Yuhanna 6:63). Yiyip içmek, iman etmek demektir.

Ayrılan kalabalıkla kalan Onikiler arasındaki karşıtlığa da dikkat et. Bugünkü bölüm Yuhanna İncili'nde bir dönüm noktasıdır — birçok kişi ayrılır, İsa'ya gerçekten iman edenler kalır. Petrus'un itirafı ("Sonsuz yaşamın sözleri sendedir") gösterişli bir söz değil, gidecek başka yer olmadığının dürüst bir kabulüdür.

Aklında taşıyacağın sorular

Bölümü okurken bu soruları yüreğinde taşı.

1. Kalabalık, doyduğu için İsa'yı izliyordu (Yuhanna 6:26). Şu an İsa'ya ne isteyerek yaklaşıyorsun? Sadece eksik olan bir şeyin doldurulmasını mı istiyorsun, yoksa O'nun kendisini mi arıyorsun?

2. Birçok kişi ayrılırken Petrus şöyle der: "Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir" (Yuhanna 6:68). Şu an hayatında bu itirafı sen de yapabilir misin? Seni sarsan nedir?

Okuma

Şimdi Yuhanna 6'yı kendi Kutsal Kitabından yavaşça oku. Acele etme; bir kez okuduktan sonra bir kez daha oku.