Günahsız Olan Bizim Yerimizde Durdu

Bugün okuyacağın bölüm: Luka 23 ve Yuhanna 18-19. Kutsal Kitap'ı açmadan önce, bu yazıyla kısaca hazırlan.

Arka plan

Dün Matta ve Markos'un gözünden çarmıha doğru yürüdüysen, bugün Luka ve Yuhanna'nın gözünden aynı noktada bir kez daha duruyorsun. Aynı olay, ama iki İncil yazarının ışığı farklı yerlere düşüyor.

Luka mahkemeden başlıyor. Pilatus, yargılama boyunca İsa'da hiçbir suç bulamıyor. Üç kez alenen masum olduğunu ilan ediyor (Luka 23:4, 14, 22). Ama kalabalığın baskısı karşısında sonunda ödün veriyor. Böylece isyan ve cinayetten tutuklu olan Barabbas serbest bırakılıyor; hiçbir suçu olmayan İsa ise çarmıha gidiyor. Suçlunun gitmesi gereken yere suçsuz biri geçiyor.

Yuhanna, Pilatus ile İsa arasındaki konuşmayı çok daha uzun ve ayrıntılı aktarıyor. Pilatus "Sen kral mısın?" diye sorunca İsa şunu söylüyor: "Benim krallığım bu dünyadan değildir" (Yu 18:36). Kılıç ve savaşla değil, bambaşka bir yöntemle gelen bir Kral'ın bildirgesiydi bu. Pilatus "Gerçek nedir?" diye sorunca (Yu 18:38), Gerçeğin ta kendisi onun önünde duruyordu. Yargılama sona erince Pilatus, İsa için üç dilde — İbranice, Latince ve Rumca — bir yafta yazdırdı: NASIRALI İSA - YAHUDİLER'İN KRALI (Yu 19:19). Alay etmek için yazılmış bir yaftaydı bu; ama sonunda dünyanın her dilinde O'nun Krallığını ilan eden bir tanıklık oldu.

Yuhanna bir ayrıntıyı daha kaydediyor. İsa'nın çarmıha gerildiği gün Fısıh Bayramı'na Hazırlık Günü'ydü ve saat on iki sularıydı (Yu 19:14). Tam o saatlerde Yeruşalim Tapınağı'nda Fısıh kuzuları kurban ediliyordu. Mısır'da çok önce kapı söveleri kuzu kanıyla boyanmış evler ölümden korunmuştu (Çık 12:13). İsa, tüm o Fısıh kurbanlarının gerçeği olarak çarmıha gerildi.

Okurken şuna dikkat et

Luka 23'te İsa'nın sözlerini dikkatle izle. O denli ağır acı içindeyken ağzından ne çıktığına birlikte bak.

Çarmıha gerilir gerilmez dua ediyor: "Baba, onları bağışla" dedi. "Çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar" (Luka 23:34). Onu çarmıha çakanlar için önce bağışlanma dileyen birini göreceksin. Yanında iki hırsız asılı. Biri alay ediyor; ama diğeri son anda İsa'yı Kral olarak tanıyıp yalvarıyor: "Ey İsa, kendi egemenliğine girdiğinde beni an" (Luka 23:42). İsa'nın yanıtına dikkat et: "Sana doğrusunu söyleyeyim, sen bugün benimle birlikte cennette olacaksın" (Luka 23:43). Can verirken bir günahkârı egemenliğine davet ediyor.

Yuhanna 19'da ise çarmıhın son sözüne kulak ver: "Tamamlandı!" (Yu 19:30). Bu tek kelimenin ne anlama geldiğini biraz birlikte düşünelim.

Ve İsa son nefesini verdiği anda Yeruşalim Tapınağı'ndaki kalın perde ortasından yırtıldı (Luka 23:45). O güne kadar Tanrı'nın huzuruna yalnızca başkâhin, yalnızca yılda bir kez girebiliyordu. O kapı açıldı. İnsan tarafından değil, Tanrı tarafından.

Bir dakika duralım.

İsa'nın çarmıhtaki son sözü "Tamamlandı!" (Yu 19:30) — Yunancası tetelestai. O dönemde borç belgeleri üzerine borç tamamen ödendiğinde "ödenmiştir" anlamında kullanılan bir sözcüktü. "Talep edilecek bir şey kalmadı. Borç yok."

İşte kefaretten kasıt bu. Tanrı önünde hiçbir şekilde ödeyemeyeceğimiz günahın bedelini, günahsız İsa bizim yerimize ödedi. Barabbas'ın serbest bırakılması bunu en keskin biçimde gösteriyor — suçlu olan salıverildi, suçsuz olan onun yerine geçti. "Tamamlandı!" bildirisi, o bedelin eksiksiz ve tümüyle ödendiği anlamına geliyor.

Aklında taşıyacağın sorular

Bölümü okurken şu soruları aklında taşı.

1. İsa kendini çarmıha çakanlar için "Baba, onları bağışla" diye dua etti (Luka 23:34). Şu an hayatımda affetmesi zor biri varsa, bu dua bana nasıl geliyor?

2. "Tamamlandı!" sözü benim için geçerliyse, hâlâ kendi başıma ödemeye çalıştığım neler var?

Okuma

Şimdi Luka 23 ve Yuhanna 18-19 bölümlerini kendi Kutsal Kitabından yavaşça oku. Acele etme; bir kez okuduktan sonra bir kez daha oku.